( 1 ) باب هشتم شرح حال حسن عليه السلام كنيهء آن حضرت ابو محمد و ملقب به قائم ، تقى ، طيّب ، سيّد ، سبط و ولى بود ، در نيمهء رمضان سال سوم هجرى به دنيا آمد و رسول خدا ( ص ) در گوش وى اذان گفت . ( 2 ) احمد بن حنبل در مسند از قول زكريا بن يحيى و او از عبيد اللّه بن عمر و به نقل از عبد اللّه بن عقيل و او از محمد بن على ( ع ) از قول پدرش على ( ع ) نقل كرده ، مىفرمايد : « وقتى كه فرزندم حسن به دنيا آمد من او را به نام عمويم حمزه ناميدم و چون فرزندم حسين به دنيا آمد او را به نام برادرم جعفر ناميدم ، پس رسول خدا ( ص ) مرا طلبيد و به من فرمود : اى ابو تراب ، خداوند مرا مأمور كرده تا نام اين دو پسر را عوض كنم از اين رو آنها را حسن و حسين ناميد » . اين حديث را احمد نيز در « فضائل » نقل كرده است . ( 3 ) احمد در مسند به نقل از يحيى بن آدم و او از اسرائيل از ابو اسحاق از قول هانى بن هانى از على ( ع ) نقل كرده‌اند كه فرمود : « وقتى كه حسن به دنيا آمد ، نام او را حرب گذاشتم رسول خدا ( ص ) آمد و فرمود : « پسرم را بياوريد ببينم ، اسم او را چه گذاشتيد ، فاطمه عرض كرد : حرب گذاشتيم ، فرمود : نه ، بلكه نام او حسن است و چون حسين به دنيا آمد ، نام او را حرب گذاردم ، پيامبر ( ص ) فرمود : نه بلكه نام او حسين همنام فرزندان هارون ؛ شبر و شبير است . » ( 4 ) در روايتى آمده است : « چون سومين فرزندم به دنيا آمد ، نام او را حرب نهادم ، رسول خدا ( ص ) فرمود : بلكه نام او محسن همنام مبشر است » و اين مطلب دليل بر درستى گفتار زبير بن به كار است كه مىگويد : فاطمه از همسرش على فرزند ديگر به دنيا آورد به نام محسن